رابطه هیجان و حافظه

 رابطه هیجان وحافظه[1]

یکی از پیشرفت های بنیادی در مطالعه حافظه در نیم قرن اخیر درک فزاینده از سیستم های چند گانه حافظه است که از طریق ساختار های مجزا و متعامل مغزی کنترل و سازماندهی می شوند(اسکوایر و نولتون[2]،2000). مطالعاتی که به بررسی تاثیرات هیجان بر حافظه پرداخته اند در گام اول توجه خود را به دو سیستم حافظه لب میانی گیجگاهی معطوف کرده اند.سیستم اول که با آمیگدال در ارتباط است کمابیش برای پردازش هیجان اختصاصی شده است. ویزگی عمده این سیستم حافظه این است که در اکتساب و بیان شرطی سازی ترس[3] نقش عمده ای دارد. در شرطی سازی ترس محرکات خنثی[4] به واسطه همراه شدن با رویداد آزاردهنده[5]، خصیصه آزار دهندگی پیدا می کنند. سیستم دوم با عقده های هیپوکامپی در ارتباط بوده و برای حافظه اخباری و رویدادی نقش اساسی و ضروری دارد. این سیستم می تواند عمده ترین سیستم حافظه تلقی شود از این حیثکه غالب کارکردهایی را که به حافظه اطلاق می شوند، این سیستم کنترل و برنامه ریزی می کند.

 آمیگدال و عقده های هیپوکامپی دو سیستم حافظه مستقل را کنترل می کنند که این دو سیستم به هنگام تلاقی حافظه با هیجان با هم تعاملات دو سویه دارند. ما در فهم پیچیدگی و ظرافت این تعاملات در انسان هنوز دز اول راه هستیم وسوالات بی پاسخ فراوانی وجود دارد که باید به آنها پاسخ بدهیم. اگر چه ما درباره مکانیزم های زیربنای تاثیر آمیگدال بر حافظه رویدادی وابسته به هیپوکامپ(مثلاً از نقش تعدیل گری آن در توجه و رمز گردانی) اطلاعات زیادی داریم ، اما هنوز درباره نقش میانجی آمیگدال در فرایند تحکیم چیزی نمی دانیم.


مطالب این بخش برگرفته از منبع زیر است :-[1]

Phelps, E.A.(2004). Human emotion and memory: interaction of amygdale and hippocampal complex. Current opinion in neurobiology, 14, 198-202

 

[2]- Squire &knowlton

[3]- fear conditioning

[4]- neutral stimulus

[5]- aversive

/ 0 نظر / 28 بازدید